เห็น ใดฤามาตรแม้น ธรรมกาย
จำ สนิทนิมิตหมาย มั่นแท้
คิด ทำเถิดหญิงชาย ชูช่วยตนแฮ
รู้ ยิ่งเบญจขันธ์แท้ แต่ล้วนอนิจจัง
เกิดมา ว่าจะมาหาแก้ว พบแล้วไม่กำ จะเกิดมาทำไม
สิ่งที่อยากเขาก็หลอก สิ่งที่หยอกเขาก็ลวง ทำให้จิตเป็นห่วงเป็นใย
เลิกอยาก ลาหยอก รีบออกจากกาม เดินตามขันธ์สามเรื่อยไป
เสร็จกิจสิบหก ไม่ตกกันดาร เรียกว่านิพพานก็ได้
รักษ์ร่างพอสร่างร้าย รอดตน
ยอดเยี่ยม “ธรรมกาย” ผล ผ่องแผ้ว
เลอเลิศล่วงกุศล ใดอื่น
เชิญท่านถือเอาแก้ว ก่องหล้า เรืองสกล
พายเถอะนะเจ้าพาย
ตลาดจะวาย สายบัวจะเน่า
โซ่ไม่แก้ กุญแจไม่ไข
จะไปกันได้อย่างไรละเจ้า
ด้วยความหมั่นมั่นใจไม่ประมาท
รักษาอาตม์ข่มจิตไว้เป็นศรี
ผู้ฉลาดอาจตั้งหลักพำนักดี
อันห้วงน้ำไม่มีมารังควาน
ขุดบ่อหล่อธาราให้อุตสาห์ขุดร่ำไป
ขุดตื้น ๆ น้ำบ่มี ขุดถึงที่น้ำจึงไหล
ประกอบเหตุ สังเกตผล
สนใจเถิด ประเสริฐนัก
ประกอบในเหตุ สังเกตในผล สนใจเข้าเถิด ประเสริฐดีนัก
ประกอบที่ในเหตุ สังเกตดูในผล สนใจหนักเข้าเถิด ประเสริฐดียิ่งนัก
ไม่หยุดไม่ถึงพระ ตัวหยุดเป็นตัวสำเร็จ